gedicht van Hans van Druten
Blinde storm  















je lippen mij gebrand
je hand mijn haar laat bloeden
schitterwoorden als robijnen
hun sporen in mij snijden

donker omwolkte dagen
van doorgloeide pijn
metalen smart
uit licht en vuur ontvroren

'k blijf hunkeren met open wond
't gulpend bloeden niet verstomt
uit hoogste pieken geboren
blinde storm en gulzig uur